اخر این جاده شاید .راه به سپیدی باز شد .تو برو نمان!شاید جسم بی جانم یاری ام داد .

می ایم.اما تو درنگ نکن.راه طولانیست!

اخر این جاده شاید پنجره ای باز شود رو به خورشید...شاید !

اینجا اخر راه تو نیست!شاید اخر راه من ...اما پایان تو نیست!

می ایم.اما اگر نرسیدم.سپیدی اخر راه برق چشمانم را لمس نکرد .تو به خورشید سلام چشمانم را برسان!

بگو روشنایی تو را بخشید به هم سفری باد.بگو مشتاق دیدار بود اما!...

اخر این جاده شاید!شاید پلی بود برای رسیدن.برای رسیدن به فرداها!