به جرم عاشقی طرد شدم و به جرم تنهایی عاشق.

بزرگ شدم به بهایی که از فروش کودکیهایم عایدم شد و به راستی چه ارزان باختم سادگی هایم را !.!

بی و فایی را دیدم و باور نکردم گفته ی چشمانم را .انقدر دیده ام را انکار کردم تا قلبم انچنان شکست که دیده و دل یکی شدند و شاید هنوز هم باور نکردم !انقدر از خود دور شدم که امیدی به وصال دوباره نیست و انقدر غرق دنیا شدم که راه نجاتی نیست !شاید هنوز هم دیر نیست!

خدایم را میان نیرنگ های دنیای بی رنگم گم کردم و همچون پست سیرت و پست فطرتی فراموش کردم داده هایش را .

و بزرگ شدم...

   به بهای گذر از روزها

       به بهای بزرگ شدن.بزرگ شدم!